|
Sauna
– to skuteczne lekarstwo na zmêczenie,
gnêbi±cy was stres i k³opoty ze zdrowiem
Z sauny mo¿na korzystaæ w wiêkszo¶ci
si³owni, klubów sportowych i gabinetach
odnowy biologicznej. Lekarze twierdz±, ¿e
k±piel w saunie oczyszcza skórê, pozwala
jej swobodnie oddychaæ, a przede wszystkim
pozwala odpocz±æ po mêcz±cym i pracowitym
dniu.
Sauna polega na naprzemiennych k±pielach,
raz zimnych raz gor±cych. W³a¶nie ta
niespodziewana zmiana temperatur sprawia,
¿e organizm pozostaje oczyszczony i
wypoczêty. To jednak nie wszystko.
Pozwalaj±c, aby nasz organizm przebywa³
naprzemiennie w gor±cej i zimnej wodzie,
¶wietnie go hartujemy. Lekarze coraz
czê¶ciej przypisuj± seanse w saunach tak¿e
osobom podatnym na przeziêbienia.
Dla pañ na pewno nie bez znaczenia bêdzie
informacja, ¿e cia³o po zabiegach w saunie
o wiele lepiej wch³ania rozmaite preparaty
od¿ywcze i nawil¿aj±ce. Dlatego, wszelkie
maseczki bêd± najskuteczniejsze w³a¶nie
wtedy, gdy po³o¿ymy je na skórê, kiedy
bêdzie rozpulchniona i g³adka.
|
 |
Rodzaje saun
Nie wszyscy wiedz±, ¿e mo¿na korzystaæ z
dwóch rodzajów sauny. Pierwszy z nich to
sauna parowa, na któr± sk³ada siê k±piel w
temperaturze ok. 60 stopni. K±piel tak±
mo¿emy jeszcze dodatkowo uprzyjemniæ
stosuj±c rozmaite olejki aromatyczne, sole
itd. Dla osób, które ¼le czuj± siê w a¿
tak wysokich temperaturach, przeznaczono
sauny parowe, w których nie jest a¿ tak
gor±co. Taki sam pozostaje jedynie stopieñ
wilgotno¶ci.
Drugi rodzaj sauny to sauna sucha. Tu jest
odwrotnie - bardzo gor±co, ale bardzo
sucho. Ten rodzaj najczê¶ciej wybieraj±
panie, gdy¿ sauna ta pomaga pozbywaæ siê
zbêdnych kalorii.
|
Kiedy nie
nale¿y korzystaæ z sauny
Niestety nie wszyscy mog± wygrzewaæ siê w
wysokich temperaturach. W niektórych
przypadkach sauna jest nawet zabroniona.
Musimy zapomnieæ o tej przyjemno¶ci, gdy
mamy k³opoty z kr±¿eniem, gru¼licê,
cukrzycê czy nawet tr±dzik ró¿owaty, oraz:
Schorzenia ostre i przewlek³e z
podwy¿szeniem temperatury cia³a;
Nadci¶nienie têtnicze powy¿ej 200/120mmHg;
Choroby uk³adu kr±¿enia ze zmianami
spowodowanymi mia¿d¿yc±;
Niewydolno¶æ kr±¿enia;
Organiczne choroby uk³adu nerwowego, p³uc,
nerek, w±troby;
Nowotwory z³o¶liwe, grzybica skóry.
Jednak w ka¿dym przypadku, kiedy nasze
zdrowie wymaga konsultacji lekarskiej,
równie¿ temat korzystania z sauny powinien
byæ zaopiniowany przez lekarza.
Warto te¿ wiedzieæ, co nale¿y zrobiæ przed
wej¶ciem do sauny. Przede wszystkim musimy
dok³adnie umyæ siê i wytrzeæ. Wbrew
pozorom, je¶li nasze cia³o jest wilgotne
bardzo utrudnia to parowanie skóry. Nie
nale¿y tak¿e u¿ywaæ ¿adnych kremów i
maseczek przed wej¶ciem do sauny.
Najlepiej zrobiæ to po k±pieli.
Wp³yw Sauny na
organizm
W czasie k±pieli w saunie mamy do
czynienia z oddzia³ywaniem na przemian
ciep³ego i zimnego bod¼ca na organizm.
Proces ten powoduje ró¿ne reakcje
organizmu, przedstawione poni¿ej:
Faza
Nagrzewania
Zwiêkszenie siê temperatury cia³a (skóry o
10st. C, wnêtrza o 1st. C); zwiêkszenie
szybko¶ci metabolizmu w tkance skórnej -
pocenie siê i oczyszczanie; mo¿liwo¶æ
normalizacji ci¶nienia krwi; poprawa
kr±¿enia w skórze; odprê¿enie miê¶ni i
umys³u;
Faza
Och³adzania
Normalizacja temperatury cia³a; wysycenie
krwi tlenem; stymulacja funkcji nerek;
uspokojenie bicia serca; uaktywnienie
obwodowych naczyñ krwiono¶nych; uczucie
od¶wie¿enia;
Efekty Ogólne
- pobudza aktywno¶æ uk³adu kr±¿enia
- polepsza procesy przemiany materii
- pobudza prace serca
- u³atwia aktywno¶æ hormonaln±
- powoduje efekt masa¿u na miê¶nie
szczególnie wra¿liwe w przypadku "³amania
w ko¶ciach"
- przyzwyczaja organizm do zmian
temperatur
- leczy schorzenia reumatyczne
- oczyszcza skórê i stymuluje powstawanie
nowych komórek
-
zwiêkszona odporno¶æ na infekcje
|
Jak korzystaæ
z sauny
Tradycyjna k±piel w saunie o wysokiej
temperaturze dochodz±cej do 85-100°C
zosta³a zapocz±tkowana przez Finów. St±d
jej nazwa: sauna fiñska, inaczej sucha.
K±piel parowa wywodzi siê natomiast ze
staro¿ytno¶ci. Znali j± ju¿ Grecy i
Rzymianie. Do naszych czasów zachowa³a siê
jej nazwa: ³a¼nia rzymska, zwana tak¿e
tureck±, gdy¿ i w Turcji by³y chêtnie
stosowana. W ³a¼ni parowej nie mamy do
czynienia z wysok± temperatur± (42-48°C),
natomiast du¿o wiêksza jest wilgotno¶æ
powietrza do 100%, co stwarza dogodne
warunki do odprê¿enia i wypoczynku. Gor±ca
para jest szczególnie korzystna dla
zdrowia w przypadku dolegliwo¶ci ze strony
uk³adu oddechowego oraz schorzeñ
reumatycznych. K±piel parowa poprawia
ponadto ukrwienie skóry.
|
 |
Zabieg w saunie jest zwi±zany z pewnym
rytua³em, którego trzeba ¶ci¶le
przestrzegaæ. Po k±pieli higienicznej,
osuszeniu cia³a rêcznikiem mo¿na przed
wej¶ciem do nagrzanej kabiny rozgrzaæ
stopy w ciep³ej wodzie. W saunie wybieramy
miejsce zale¿nie od reakcji organizmu na
wysok± temperaturê. Przy pod³odze wynosi
ona 40-60°C, pod sufitem 100-120°C.
Wyci±gamy siê na ³awce na suchym i d³ugim
rêczniku, twarz przykrywaj±c gaz±
higroskopijn±. Po chwili pojawiaj± siê
pierwsze krople potu. W tym czasie, o ile
nie zak³ócimy spokoju innym u¿ytkownikom,
mo¿na zacz±æ masa¿ pêkami zió³ lub witkami
brzozowymi, g±bk± lub szczotk±. Kiedy
stwierdzimy, ¿e nie mo¿emy ju¿ d³u¿ej
wytrzymaæ, spokojnie opuszczamy saunê.
Ostatnie 2-3 minuty przed wyj¶ciem
przyjmujemy pozycjê siedz±c±. W ten sposób
unikamy nag³ej zmiany ci¶nienia.
Druga faza zabiegu to och³adzanie. Trzeba
przy tym pamiêtaæ, ¿e im wy¿sza
temperatura w saunie, tym pobyt krótszy, a
och³adzanie d³u¿sze. Mo¿na je
przeprowadziæ pod natryskiem, wyj¶æ na
taras, natrzeæ siê ¶niegiem lub skoczyæ do
jeziora. Wszystko zale¿y od miejsca
usytuowania sauny. Ch³odzenie organizmu
powinno trwaæ kilkana¶cie minut i odbywaæ
siê zawsze od do³u. Ten cykl dobrze jest
powtórzyæ 2-3 razy w zale¿no¶ci od
samopoczucia. Przesadne przed³u¿anie
pobytu w kabinie i nadmierne sch³adzanie
nie s± wskazane. Mo¿e to bowiem spowodowaæ
wiêksze pocenie, bóle g³owy, zaburzenia w
kr±¿eniu. Po och³odzeniu organizmu mo¿na
równie¿ skorzystaæ z k±pieli stóp w
gor±cej wodzie. Powoduje to przep³yw fali
ciep³a w kierunku g³owy daj±c uczucie
wspania³ego relaksu.
Po zabiegu nale¿y bezwzglêdnie wypocz±æ,
racz±c siê wod± mineraln± i sokami
warzywnymi. Pozwoli to uzupe³niæ utracone
mikroelementy.
|